Και όμως γίνονται θαύματα. Ακόμα και στο μπάσκετ. Ο πελάτης οσφπ έκανε την έκπληξη και σημείωσε τη νίκη της δεκαετίας με 77-75 επί του Παναθηναϊκού στη ζούγκλα του ΣΕΦ. Επί ενός Παναθηναϊκού ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν δικαιολόγησε την αγωνιστική ανάκαμψη του τελευταίου μήνα και που σε αρκετά σημεία της αναμέτρησης ήταν απλά απών.

[υ.γ] όταν είσαι επί δεκαετία πρωταθλητής Ελλάδος και έχεις σηκώσει τέσσερις ευρωπαΙκούς τίτλους, δεν δικαιούσαι να μιλάς για διαιτησία, ότι και να έχει συμβεί

Το τριφύλλι λοιπόν παρουσιάστηκε κατώτερο των περιστάσεων που απαιτούσε η συγκεκριμένη αναμέτρηση. Θυμίζω οτι αν κερδίζαμε θα εξασφαλίζαμε κατά 99% το πλεονέκτημα έδρας στα play offs, ενώ πλέον μένουμε οριστικά δεύτεροι. Οι πράσινοι λοιπόν βρέθηκαν από την αρχή πίσω στο σκορ με διαφορές 2-3 πόντων και σε κανένα σημείο της αναμέτρησης δεν μπόρεσαν να κάνουν παιχνίδι. Αιτία η μέτρια μέρα παικτών όπως ο Διαμαντίδης, ο Πέκοβιτς ή ο Νίκολας, η αδυναμία του Φώτση να παίξει άμυνα, και η κάκιστη εμφάνιση του Γιασικεβίτσιους στην επανάληψη. Ο Λιθουανός τελείωσε το ημίχρονο με 13π και στην επανάληψη σκόραρε μόλις 2π ενώ υπέπεσε και σε έξι λάθη. Τι έμεινε λοιπόν; Η συγκλονιστική εμφάνιση του Μάϊκ Μπατίστ ο οποίος κατά στιγμές πάλευε μόνος του, ο φιλότιμος Στράτος Περπέρογλου και ο εντυπωσιακός Βασίλης Σπανούλης που μαζί με τον Μπατίστ πάλευε μόνος του κατά στιγμές στην επανάληψη. Αποτέλεσμα όλων αυτών, να κάνουμε ήρωες παικτάκια τύπου Μπουρούση και Πελεκάνου ή να αναστήσουμε τον lost in space Βασιλόπουλο και τελικά να χάσουμε το παιχνίδι.

Πλέον η πρώτη θέση έχει χαθεί και το τριφύλλι πρέπει να παλέψει με μειονέκτημα έδρας για την κούπα. Όχι οτι αυτό θα αλλάξει σε κάτι την κατάληξη του πρωταθλήματος και όλοι ξέρουμε τι χρώμα θα έχει η κούπα στο φινάλε. Απλά τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο.

Τα δεκάλεπτα του αγώνα: 22-25, 45-43, 61-55, 77-75

Παναθηναϊκός (Ζέλικο Ομπράντοβιτς): Γιασικεβίτσιους 15 (2), Σπανούλης 19 (2), Περπέρογλου 9 (1), Μπατίστ 19, Φώτσης 5 (1), Νίκολας, Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης 3, Πέκοβιτς 5.