Τι κρίμα!!! Σε ένα τέτοιο λαό όπως  είναι αυτός του Παναθηναϊκού, να πέσουν τόσο μικρόψυχοι και χωρίς προσωπικότητα, παίκτες και προπονητής.
 Η πραγματικότητα αυτή, φάνηκε πεντακάθαρα στο παιγνιδι με τον Αστέρα. Οι ποδοσφαιριστές, «κρεμόντουσαν» σαν μαραμένα σύκα, έτοιμα να πέσουν.
Αμ εκείνος ο έρμος Τεν Κάτε…τι κρίμα…πόσο λίγος!!! Έκανε όλους τους προηγούμενους να ωχριούν μπροστά του. Η προσωποποίηση του φοβισμένου λαγού. Αμ εκείνο το βλέμμα του….βλέμμα υπομονετικού γαϊδάρου που με δυσκολία  ανεβαίνει φορτωμένος, την ανηφόρα των φοβιών του….τι κρίμα για την ιστορία  του συλλόγου μας.
Αλλά το πιο μεγάλο κρίμα, είναι η «υπόσχεση» που μας δίνουν από την Διοίκηση… Θα πορευτούμε λένε, με τον ίδιο προπονητή…κλαυσίγελος… Τόσα ξέρουν, τέτοια λένε.
Μ’ αυτούς τους παίκτες, μ’ αυτόν τον προπονητή και μ’ αυτά τα μυαλά διοικήσεως, μια ζωή θα είμαστε στην αποβάθρα να κουνάμε μαντήλι καθώς θα ξεμακραίνει…δαφνοστεφανωμένος ο  «αιώνιος αντίπαλος» και αιώνιος πρωταθλητής, εξ’ αιτίας της δικής μας ανεπάρκειας,.
Άντε και εις άλλα με υγεία.
Με τ’ αυτιά κατεβασμένα και την ουρά κάτω απ’ τα σκέλια σαν σκυλιά δαρμένα…

Κ. Βασάλος, Ιπ. Βασάλος, Θ. Σφυρής, Γ. Παναγιωταρος, Ν. Σκύφτας, Αν. Φουστέρης, Β. Και Μ. Ζαμπέλης.