Ένας τελικός που δεν έγινε τη μέρα που έπρεπε αλλά -ετσιθελικά- την επομένη. Ένας τελικός στον οποίο οι επιστήμονες του οσφπ έκαναν ντου για να μπουν μέσα και η ομάδα δεν τιμωρήθηκε. Ούτε καν με επίπληξη, την ώρα που ο Παναθηναϊκός εισέπραξε στεγνά μία αγωνιστική για πράγματα που ουδεμία σχέση έχουν με όσα έγιναν. Ένας τελικός στον οποίο οι επιστήμονες του οσφπ πέταξαν βίδες και μπουκάλια στο γήπεδο. Ένας τελικός στον οποίο ο Παναθηναϊκός αναγκάστηκε να αγωνιστεί χωρίς τον Χριστοφιδέλη, και χωρίς να έχει αποδειχθεί αν έκανε χρήση αναβολικών ή αν απλά πήρε φάρμακο για ασθένεια. Ένας τελικός στο κρισιμότερο σημείο του οποίου, ο επόπτης δεν είδε οτι το πλασέ του Χατζηαντωνίου ήταν επάνω στη γραμμή και όχι άουτ και μας στέρησε το δικαίωμα να κάνουμε το 16-16 και αντ' αυτού έγινε το 17-15. Ένας τελικός ο οποίος δεν έπρεπε να γίνει και κάποιοι αποφάσισαν να γίνει.

Αυτόν τον τελικό προσπάθησε να κερδίσει σήμερα ο Παναθηναϊκός. Ωστόσο οι πράσινοι εμφανίστηκαν νωθροί, άψυχοι και χωρίς φαντασία στο παιχνίδι τους και έχασαν με 3-1 και μαζί και το πρωτάθλημα.

Οι πράσινοι -όπως είπα και πριν- εμφανίστηκαν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Νωθροί και ασύνδετοι, με πρόβλημα στην υποδοχή, με τον Ζαγκούμνι να κάνει πολλά και αβίαστα λάθη και με το μπλοκ μας να μην υπάρχει και να μην μπορεί να προσφέρει. Με τον Αγκάμεζ να παλεύειο μόνος του με το θηρίο την ώρα που ο Σμαραγδής πήγε να αρπαχτεί με τον Μηνούδη και ο Σαμικά και οι υπόλοιποι να μην πιστεύουν στη νίκη και την ανατροπή.

Τα σετ: 25-20, 25-18, 22-25, 25-17

υ.γ. με όλο το σεβασμό στο ρόστερ μας, στη διοίκηση και τους παράγοντές μας, ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ ΕΧΕΙ Μίλκοβιτς. Ο Αγκάμεζ είναι πολύ καλός αλλά Μίλκοβιτς δεν είναι και ούτε πρόκειται να γίνει ποτέ. Ο Σέρβος είναι μία κλάση καλύτερος του και αυτό φάνηκε και σήμερα αλλά και σε όλα τα παιχνίδια του τελικού.