Απών για άλλο ένα παιχνίδι ο Παναθηναϊκός. Οι πράσινοι  σε άλλο ένα ματς δεν κατέβηκαν στο γήπεδο και ηττήθηκαν δίκαια και φυσιολογικά από την αεκ με 1-0. Πλέον η απόσταση από την κορυφή είναι τέσσερις βαθμοί και απαιτείται νίκη στο ντέρμπι του Σαββάτου για να μην χαθεί το τρένο...

Ναι υπήρχαν απουσίες. Ναι ήταν βασικές, σημαντικές. Ωστόσο αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για την απαράδεκτη εικόνα του τριφυλλιού στο ΟΑΚΑ εχθές το βράδυ. Παίκτες χωρίς πάθος και τσαμπουκά που έως και βαριόντουσαν να τρέξουν. Προκλητικά αδιάφοροι για το ματς και την εξέλιξή του. Χωρίς αλληλοκαλύψεις, χωρίς βοήθειες από και προς την άμυνα που απλά πετάγανε μπροστά τη μπάλα μπας και ο Σισέ την προλάβει και κάνει κάτι. Προπονητής χωρίς φαντασία που έστησε την ομάδα όχι για να κερδίσει αλλά για να μην χάσει, και που επί 86' δεν μπόρεσε να κάνει απολύτως τίποτα για να ανατρέψει το 1-0 του τέταρτου λεπτού. Όλη κι όλη μία ευκαιρία και αυτή στο 87ο λεπτό. Σε όλο το υπόλοιπο ματς απολύτως τίποτε...

Πλέον όπως είπα το ντέρμπι αποκτά ιδιαίτερο χαρακτήρα. Εκτός από το γόητρο και το ονόρε, το τριφύλλι θα αγωνιστεί για να επιβιώσει. Πιθανό αποτέλεσμα άλλο πλην της νίκης, ουσιαστικά θα φέρει την ομάδα ένα στάδιο πριν αποχαιρετήσει το φετινό πρωτάθλημα. Όχι γιατι η βαθμολογική διαφορά δεν καλύπτεται όσο κυρίως διότι οι δικές μας ήττες και στραβοπατήματα είναι λογικό να δίνουν ψυχολογικό αβαντάζ στους αντιπάλους...

Παναθηναϊκός: Τζόρβας, Βύντρα, Σπυρόπουλος (84 Ιωαννίδης), Μπουμσόνγκ, Σαριέγκι (71 Μαυρίας), Κατσουράνης, Σιμάο (46 Καραγκούνης), Ζιλμπέρτο, Γκαρθία, Χριστοδουλόπουλος, Σισέ. 

υ.γ. βαριέμαι να σχολιάσω το παιδαριώδες λάθος της άμυνάς μας στη φάση του γκολ. Όπως πάντα, "τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα..."