Βαριά άρρωστος ο Παναθηναϊκός. Εδώ και καιρό. Κανείς δυστυχώς δεν το βλέπει ή δεν θέλει να το δει. Και τώρα που τα χαστούκια έρχονται το ένα μετά το άλλο, ο πρόεδρος φέρεται να επιλέγει να την κάνει επειδή 100 αλήτες μπουκάρανε μέσα και πήραν στο κυνήγι τους παίκτες αντί να κόψει κώλους και να βάλει τάξη, ο προπονητής στον κόσμο του επιλέγει ακαταλαβίστικες αγωνιστικές τακτικές και -ως την ώρα που γράφεται τούτο το άρθρο- δεν έχει ακόμα άρει την εξαήμερη άδεια που είχε δώσει  στους παίκτες ο προκάτοχός του Χάρι Πότερ. 

Ειλικρινά είμαι σαστισμένος και δεν ξέρω τι να γράψω. Προφανώς και δεν μπορώ και δεν θέλω να γράψω για αγωνιστικά. Το παιχνίδι όλοι το είδατε και ξέρετε τι έγινε. 

Αυτό που βλέπω είναι οτι στα δύσκολα κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Κανείς δεν προσπαθεί να σώσει την ομάδα από το να συνεχίσει να πέφτει σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Το μόνο που διαβάζω είναι για τον πρόεδρο που σκέφτεται να φύγει αντί να μείνει και να παλέψει, για τον Mig ο οποιος είναι προβληματισμένος (αντί να έχει ήδη δώσει λύση) και διάφορα άλλα κωμικοτραγικά.  Διαβάζω πως για όλα -τα αγωνιστικά- φταίνε ο Γκοβού, ο Γκαρσία και ο Γιούρκας  και σκέφτονται (ποιοί;;; o Αντωνίου;;; EΛΕΟΣ!!!) την αποδέσμευσή τους ακόμα και τον Ιανουάριο!! 

Ειλικρινά δεν έχω καμία απολύτως όρεξη να γράψω περισσότερα. Σταματάω εδώ...