Και πώς πρέπει να ξεκινήσει μια τέτοια χρονιά; Φυσικά με επιβλητική νίκη επί αυτών που δεν μπορώ να πω ούτε το όνομά τους καν. Το ότι είμαστε καλύτεροι φαίνεται και το ξέρουμε. Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις λένε πως το μόνο που έχουμε να φοβόμαστε είναι ο κακός μας εαυτός. Προσωπικά δε φοβάμαι ούτε αυτόν. Οι αγωνιστικές απώλειες δυστυχώς είναι πολλές. Μόρις, Σέριτς, Σάλπι και Έκι (κάποιοι δημοσιογράφοι τον ξεχνούν και δεν τον θεωρούν απώλεια) είναι βασικότατοι παίκτες της ομάδας, αλλά αυτοί που θα τους αντικαταστήσουν ξέρουν τί πρέπει να κάνουν. Οι οπαδικές απώλειες επίσης πολλές, καθώς το πιο ζωντανό κομμάτι της εξέδρας είναι έξω από τη Λεωφόρο φέτος και η διοίκηση καλό είναι να το ξανασκεφτεί.
  Τίποτα από αυτά όμως δεν μπορεί να τους σώσει την Κυριακή και μοιραία θα υποταχθούν στον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ μας όπως τους αρμόζει μια ζωή.
  Κλείνοντας, εύχομαι να συσπειρωθούμε γύρω από όλα τα τμήματα της ομάδας και να έχουμε σαν μπούσουλα ότι δεν χωρούν διχόνοιες φέτος. Ο εχθρός είναι κάπου στα νότια...

SD13