2. Ο γαύρος έχει τον Σωκράτη Κόκκαλη για πρόεδρο, ούτε το γιό του, ούτε τον ανιψιό του, ούτε το γιατρό του.
Αν και μείς είχαμε τον Βαρδή Βαρδινογιάννη πρόεδρο (ή κάποια άλλη προσωπικότητα αυτού του κύρους) και αυτός αγαπούσε με πάθος την ομάδα μας και έμπαινε χωρίς ραντεβού στο γραφείο του πρωθυπουργού για αυτή την ομάδα, και χτυπούσε το χέρι του στο γραφείο του υπουργού αθλητισμού για αυτή την ομάδα.
Τότε δεν θα είχαμε μπριάκους και βασσάρες και κασναφέρηδες. Και τότε δεν θα είχαμε όλον αυτό τον γαύρο δημοσιογραφικό συρφετό.
Και τότε η ομαδάρα μας θα μπορούσε να κατακτήσει έντιμα και παλικαρίσια την πρώτη θέση που της αξίζει. Να μην υπενθυμίσω ότι ο Παναθηναϊκός είναι η πρώτη και η μεγαλύτερη ομάδα της πρωτεύουσας, της Αθήνας (ο Πειραιάς είναι μία άλλη πόλη, ως γνωστόν) με εν δυνάμει τους περισσότερους οπαδούς στη χώρα.
3. Γκεμπελική μέθοδος είναι να ρίχνουν μομφή ότι κάπως ίσως φταίμε και μείς οι οπαδοί. Εμείς που δίνουμε τα καλά μας λεφτά και που ματώνουμε κάθε βδομάδα και που ήδη μετράμε ένα παλικάρι νεκρό.
Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, φίλε Νίκο.
Και μείς θέλουμε κεφαλή, ηγεσία ισχυρή, με κύρος και με πάθος για την ομάδα μας και όχι πάρεργο κάποιων κοσμικών κυρίων.

Akis Politios