Έτσι λοιπόν έχουν τα πράγματα που λες Γιαννάκη, που θα εξακολουθούμε να σε φωνάζουμε έτσι μέχρι κάποια στιγμή, κάποτε να μας πείσεις οτι είσαι Γιάννης. Μέχρι τότε, θα σπάνε παραδόσεις και θα αλλάζει η ποδοσφαιρική ιστορία άρδην. Θα γίνονται σημαντικοί οι ανύπαρκτοι, θα κλέβουν πανηγυρισμούς της ομάδας μας (όλε- όλε), θα γίνονται μάγκες όλα τα γερόντια των άλλων και εμείς θα παρακαλάμε να πάρουμε ένα κυπελλάκι από τη Λάρισα. Δυστυχώς αποδεικνύεται οτι ο ακατανόμαστος αν και άργησε λίγο έγινε Σωκράτης και όχι Σωκρατάκος, ο Τάκης έγινε Τάκης από Τακούλης και η ομάδα τους γιγαντώνεται σε βάρος πάντα της δικής μας, γιατί ακόμα και τώρα που έχουμε πέσει σε ανευ προηγουμένου απαξίωση, αποτελούμε ακόμα, παρόλες τις προσπάθειες σου και μη Γιαννάκη, σημείο αναφοράς στα Ευρωπαϊκά βράδια και ονείρωξη κάθε ερυθρόλευκου πυροτεχνήματος. Η επιτυχία του άλλου είναι δική σου αποτυχία γιατί γιγαντώνει την ανυπαρξία και τονίζει τις αντιθέσεις. Μέχρι τώρα είχες την ανοχή μας αφού παραμυθιαζόμασταν και χαιρόμασταν με τις όμορφες βραδιές του θρήνου τις Τριτοτετάρτες. Το δύσκολο πλέον για σένα είναι οτι αυτοί δείχνουν να έχουν ξυπνήσει και έχουν δει το πράγμα σοβαρά, σε αντίθεση Γιαννάκη με σένα που πλέον το φορτίο πέφτει βαρύ και ασήκωτο.Σκέψου απλά τον απλό οπαδό που δεν ξέρει πως να αισθανθεί, γνωρίζοντας πως την ομάδα του κατέχει ένας οικονομικός κολοσσός και όχι κάποιοι τυχαίοι όπως σε άλλες ιστορικές ομάδες της χώρας, και δε μπορεί να σηκώσει κεφάλι, να το παίξει θύτης ή θύμα, εξουσία ή επανάσταση.

Μερτζιάνης Κώστας