• Είναι απαράδεκτο να βρισκόμαστε τρεις αγωνιστικές πριν το τέλοςκαι η ομάδα να μην έχει αγωνιστική ταυτότητα και προσανατολισμό. Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει ένας στάνταρ κορμός παικτών ο οποίος απαρτίζει την ενδεκάδα. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για ροτέϊσον την 27η αγωνιστική, όταν μάλιστα σε αυτό περιλαμβάνονται είτε ποιοτικοί παίκτες, είτε πρωτοκλασάτα ονόματα. Δεν είναι δυνατόν να είναι σχεδόν τέσσερις μήνες εκτός αγωνιστικών πλάνων παίκτες οι οποίοι φαίνεται οτι αντιμετοπίζονται από τον προπονητή με εμπάθεια ή δεν υπολογίζονται, όταν πέρυσι κράτησαν μόνοι τους τον Παναθηναϊκό όρθιο (αναφέρομαι στον Σωτήρη Νίνη).
  
• Οι δοκιμές και το όποιο ροτέϊσον είθισται να γίνονται είτε στην αρχή της χρονιάς (εκεί όπου το όποιο λάθος έχει περιθώρια διόρθωσης), είτε σε αγώνες κυπέλλου  ή Ευρώπης που δεν χρήζουν βαθμολογικού ενδιαφέροντος. Το να κάνει κανείς ροτέϊσον τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος, δείχνει έλειψη όριμης σκέψης και αδυναμία διαχείρισης υλικού και καταστάσεων. Εχθές λόγου χάρην ο Παναθηναϊκός δια στόματος Πεσέϊρο (μεσοβδόμαδα) κατέβηκε για τη νίκη. Ο Παναθηναϊκός όμως εχθέ -δια χειρός Πεσέϊρο πάλι- παρατάχθηκε με ΤΡΙΑ αμυντικά χαφ τα οποία δεν μπόρεσαν να πασάρουν ούτε μία σωστή μπαλιά προς το ντουέτο της επίθεσης ενώ παράλληλα ούτε οι ίδιοι μπόρεσαν να απειλήσουν. Θα πει κανείς "μα και η Μίλαν παίζει με τρία αμυντικά χαφ". Πράγματι έτσι είναι. Μόνο που τα τρία χαφ της Μίλαν είναι οι Πίρλο, Γκατούζο και Ζέεντορφ. Όλοι τους τεχνίτες και όχι περιπατητές, παίκτες που συνεισφέρουν τόσο στη δημιουργία παιχνιδιού όσο και στο σκοράρισμα. Στον αντίποδα, οι τρεις δικοί μας μέσοι δεν έχουν συνεισφέρει απολύτως τίποτα φέτος. Το μόνο που μπορώ να βρω ως κοινό στοιχείο είναι το χρώμα του δέρματος ανάμεσα στους Σιμάο και Ζέεντορφ.
• Το ανέκδοτο της χρονιάς ακούει στο "ροτέϊσον τερματοφύλακα" και ο εμπνευστής Πεσέϊρο μας έχει διασκεδάσει αφάνταστα φέτος.με αυτό. Συνοπτικά θυμίζω. Στο Καραϊσκάκη παρατάσει την ομάδα με τον Μάλαρτζ, τον αφήνει μετά έξω κανα δίμηνο και άξαφνα τον επαναφέρει στη λεωφόρο την προηγούμενη αγωνιστική στο ματς με τον Ηρακλή. Ο Μάλαρτζ χωρίς αγώνες στα πόδια και τα χέρια του φέρει ακέραιη την ευθύνη για το γκολ του Ηρακλή αλλά ο Πεσέϊρο φέρει ακόμα μεγαλύτερη (ευθύνη) για την ατυχή έμπνευση χρησιμοποίησης του Πολωνού.

Και συνεχίζω:

• Πριν τρεις αγωνιστικές ρεζιλευτήκαμε στην Ξάνθη βρισκόμενοι πίσω στο σκορ με 3-0 στο 65'. Εχθές η ίδια Ξάνθη έχασε μάλλον εύκολα με 0-2 από ...τον Άρη.
• Εχθές ο Πανιώνιος από τύχη δεν πήγε στα αποδυτήρια με σκορ τουλάχιστον 0-2
• Γιατί δεν αγωνίστηκε εχθές ο Σπυρόπουλος και αντ' αυτού αγωνίστηκε ο Άντονι -χαρά-του-κάθε-επιθετικού-Σέριτς;
  
• Γιατί έπρεπε να φτάσσουμε να παίζεται το πρωτάθλημα από το αν ο οσφπ θα χάσει τους 3β από την υπόθεση Βάλνερ με την Καλαμαριά; Συνηδειτοποιούν ορισμένοι οτι ΑΝ είχαμε κατορθώσει να κερδίσουμε τον ηρακλή θα είμασταν τώρα 2β μπροστά; Ή οτι αν δεν είχαμε χάσει στην Ξάνθη και παίρναμε το βαθμό της ισοπαλίας θα είμασταν ισόβαθμοι με τον οσφπ αλλά τυπικά πρώτοι;
• Πότε θα καταλάβουν οι παίκτες οτι δεν αρκεί η φανέλα για να κερδίσεις, αλλά χρειάζεται και προσπάθεια;

Θα μπορούσα να γράφω για ώρα. Θα μπορούσα να γεμίσω ατελείωτες σελίδες και Kb κειμένου. Δεν αντέχω γιατί φοβάμαι οτι θα πω πράγματα που δεν πρέπει και δεν αξίζει. Υπόσχομαι όμως να επανέλθω σύντομα με περισσότερα.

Υ.Γ. Ο Πεσέϊρο δεν ήρθε με τον πελαργό όπως τα μωρά. Κάποιος τον έφερε, και αυτόν αλλά και πολλούς άλλους. Και αυτός ο κάποιος έχει τη βασική ευθύνη επιλογής του προπονητή αλλά και των γύρω από αυτόν στελεχών. Το ψάρι πάντα βρωμάει από το κεφάλι

Υ.Γ.2 Ακόμα και αν πάρουμε το πρωτάθλημα, πιστεύετε οτι η χρονιά θα θεωρείται επιτυχημένη; Οτι όλα θα θεωρούνται "καλώς καμωμένα";